Մեթոդը․ չափել ամեն տառ

Ամեն անգամ, երբ մատը բարձրացնում եք, ստեղնաշարը կռահում է բառը։ Ամեն անգամ, երբ սեղմում եք բացատը, այն որոշում է՝ արդյոք ձեր գրածը հենց այն է, ինչ նկատի ունեիք, թե ոչ։ Լավ ստեղնաշարն այն է, որի կռահումները շատ ավելի հաճախ ճիշտ են, քան սխալ, և որի սխալները ձեզ հնարավորինս քիչ են արժենում։ Սա չափման հարց է, և Armath Input Intelligence‑ը կառուցված է այն բանի շուրջ, որ այս հարցին պատասխանի ազնվորեն։

Կանոնը՝ արդյունքից առաջ

Նախքան փոփոխությունը չափելը մենք գրում ենք, թե ինչի պետք է այն հասնի և ինչը չպետք է խաթարի, և այդ կանոնն արձանագրում ենք նախագծի պատմության մեջ։ Միայն դրանից հետո ենք հաշվում։ Եթե փոփոխությունը չի բավարարում իր իսկ կանոնին, այն չի թողարկվում, որքան էլ լավը թվա։

Սա այնքան ակնհայտ չէ, որքան թվում է։ Հեշտ է փորձել տասը տարբերակ և պահել այն, որի բախտը պատահաբար բերել է, կամ տեղափոխել վերջնագիծն այնտեղ, որտեղ կանգ է առել վազորդը։ Նախապես գրված կանոնը վերացնում է այդ գայթակղությունները։

Գաղափարը բարելավում չէ, քանի դեռ չի անցել այնպիսի ստուգում, որը կարող էր և չանցնել։

Տեքստեր, որոնք կարդում ենք միայն մեկ անգամ

Մենք մշակում ենք հայերեն տեքստերի մի հավաքածուի վրա, իսկ հաստատում ենք մեկ այլի վրա, որը պահվում է առանձին։ Ստուգման տեքստերը՝ Universal Dependencies նախագծի հայերեն շարահյուսական կորպուսների նախադասությունները, յուրաքանչյուր հարցի համար կարդացվում են մեկ անգամ, երբ բոլոր որոշումներն արդեն կայացված են, և մենք արձանագրում ենք, որ դրանք օգտագործվել են։

Նույն զգուշությունն ենք պահպանում ուսուցման ժամանակ։ Նախքան Armath‑ի լեզվական մոդելը կսովորեր հայերեն վեբ տեքստերի վրա, մենք ստուգեցինք, թե որքանով են այդ տեքստերը համընկնում մեր ստուգման նախադասությունների հետ, և արդյունքները ներկայացնում ենք թե՛ համընկնող դեպքերով, թե՛ առանց դրանց։ Երբ պարզվեց, որ բառերի հին ցանկը պարունակում էր մեր իսկ ստուգման տեքստերի բառապաշարը, մենք դա ասացինք, փոխարինեցինք ցանկը և նորից չափեցինք ամեն ինչ։